Het echte leven van een Superheld

Vroeger las ik de Marvel comics van mijn broer. Superman vond ik middelmatig, maar X-men vond ik geweldig. Daar was ik gek op. Stiekem wilde ik ook een Superheld zijn. Ik waande mij sterker dan ik was en bad vurig dat mijn superkracht zich ooit zou tentoonspreiden. Tot die tijd moest ik van mijn grootheidswaanzin hebben.

Ik was de held

Had mijn broer, die 4 jaar ouder is dan ik, ruzie met jongens in de buurt? Met mij aan zijn zijde hoefde hij niet te vrezen. Ik wilde ze gerust een lesje leren, ook al werd mijn broer boos. Het maakte niks uit, hij wist immers nog niet om te gaan met zijn pre-puberale gevoelens van ontzag voor zijn zusje. Ik heb het hem vergeven. Bovendien, verrast door mijn kleuter moedigheid, werden zijn hevig bekoelde vriendschappen meestal opnieuw beslecht. Zie je wel, ik was de held! 

Innerlijke gevoelens van superioriteit

Nu ik ouder ben en het niet meer acceptabel is om dagelijks in een Superheld outfit te lopen, geef ik geen gehoor meer aan mijn innerlijke gevoelens van superioriteit. “Gelukkig maar”, dacht ik na het zien van de onderstaande foto’s van fotograaf Gregg Segal.

Zijn fotoreportage  (zie slideshow) laat helden zien die géén schroom voelen om dagelijks hun strakke pak aan te trekken om in Hollywood op straat geld te verdienen. Echter thuis aangekomen, wacht het echte leven.

Ook interessant:
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Blog Stats

    • 70,554 hits
  • © 2010 | 2011 Macblogster

%d bloggers liken dit: